قامتی متوسط و موزون داشت، بینی و لبهایش باریک بودوچشمان نسبتاً ریزی داشت که همیشه از فرط مهربانی می درخشید،به ظاهرش اهمیت نمی داد ،چندان در بند کفش و لباس نبود ؛اما همیشه تمیز به نظر می رسید.وقت شناس و دقیق بود .نامش کاووس بود و به پرویزی شهرت داشت.از اهالی میمند بودوطبق شناسنامه اش در سال 1334به دنیا آمده و کارش را با آموزگاری ودبیری آغاز کرده بود. و13سال سابقه تدریس داشت. علاوه براینکه مربی پرورشی مدرسه راهنمایی سعدی میمند بود ودر رشته ادبیات دانشگاه آزاداسلامی فیروز آباد نیز تحصیل می کرد .شاعری توانا بود که از دوران نوجوانی شروع به سرودن شعر نمودو به زودی در این زمینه تبحّرچشمگیری یافت.اشعار به جای مانده از وی نشان دهنده ی ذوق واستعداد او درزمینه شعر وشاعری است.در میمند همه او را به عنوان معلم و شاعر می شناختند؛مرثیه هایش را نوحه می کردند و می خواندند.در وجوداو ،دنیای عظیمی بود ،دنیایی از علم ،ادب ،هنر،تقوا،ایمان،شجاعت و قلبی که دریا دریا محبّت و عاطفه از آن می جوشید.

او بینشی داشت که یک ذره عقده ،حقارت وحسادت در آن نبودبه نظر او زندگی تعریفی ساده و حرفی ساده تر داشت که دوست داشتن بود،او توانست به سادگی همه عالم را دوست بداردواز خلال نگاهها و لبخند های مردم به سادگی نیاز های آن هارا بشناسدوبرای رفع آن ها کمر همّت برمیان ببندد.گویی او وکیل طبیعی و صمیمی همه بود. همیشه پیش این دوست  و آن دوست وساطت می کرد،تا بالا خره کار کسی را به انجام می رساند و چه خوشحال و شاداب بود وقتی که کاری را به ثمر رسانده بود. همیشه خانه اش پر از مهمان بود،با فقیر و غنی صمیمانه و بی توقّع رابطه داشت و هرگز برای خود و خانواده اش از کسی چیزی نمی خواست.اما برای دیگران جان می باخت.

شرکت در هرسور و سوگی را وظیفه خود می دانست.او خوب می دانست که فرصت عمر آنقدر ناچیز است که نبایدگذاشت دغدغه ی معاش لذت شادی،خیرو ایثار رااز ما دریغ کند.هرگز سخنی در دلش نمی ماند.آنچه در درونش می گذشت،به لب هایش می نشست،به همین جهت،دوستان و دشمنانش او را نیک می شناختند.پرویزی مردی خود ساخته و پر اراده بودکه مراتب شخصیت و اعتبارعلمی و ادبی خود را ،خود ساخته ودر تمام طول حیاتش جز ایمان به خدا و خدمت به مخلوق،هدفی را برای خود تعیین نکرد.پرویزی بهار بود و تشنه ،سبز و گوشه گیر ؛ وشعرش مثل جوانه ی تنها در گوشه ی خشک یک باغچه ،قشنگ و دلتنگ .او شعله ی دردناک یک عطش بود که بی صدا ،در دی ماه 1372خاموش و سرد شد.

     یادش گرامی.

ناظر خسته ی باغ

در تمنای وصال تو به باغ گل سرخ

که در آن عطر محبّت جاریست

رهروي گام نهاد

دیده را دوخت به باغ

چشم او خیره به دنبال تو بود

کرد هر گوشه نگاه،

ناگهان مرغ نگاهش به گل سرخ نشست،

خاطرش آینه ی یاد تو گشت

اندکی کرد درنگ،لختی اندیشه نمود،

غرق در حیرت وبهت

اشک را برد به مهمانی رخساره خویش

پس از آن با خود گفت:

زندگی خاطره ایست با هزاران تکرار

باغ با خاطره اش تنها ماند

جاده می خواند به خودحجم یک خاطره را

ناظر خسته ی باغ،

روی در راه نهاد

چون شبح از خم آن جاده گذشت

تا کند خاطره ها را تکرار

خواجه محمد زرینی فرزند خواجه اسماعیل در اول دی ماه 1299 در میمند فارس دیده به جهان گشود . درشيراز موفق به اخذ مدرک ششم ابتدایی ( سیکل )گردید، ضمن آن كه سایر علوم از جمله ادبیات و ریاضیات را به طور تکمیلی نزد پدر خود فرا گرفته بود و کتاب هايي چون شاهنامه ي فردوسی ، دیوان حافظ ، گلستان ، بوستان سعدی ، خسرو پرویز ، خمسه نظامی ، تاریخ وصاف و سایر علوم روز را از حفظ داشت . در سن 18 سالگی از طرف اداره فرهنگ ( آموزش و پرورش ) آن زمان دعوت به همکاری جهت آموزگاری شد . در همین سال ازدواج کردند که ثمره ي آن سه فرزند دختر و سه فرزند پسر می باشد . پس از 3 سال به سمت مدیریت مدرسه احمدی میمند و دو سال بعد به عنوان نماینده فرهنگ میمند منصوب شد . پس از تاسیس دوره ی اول دبیرستان ریاست و تدریس را هم به عهده گرفت و در راه اعتلای فرهنگ میمند از خود گذشتگی های زیادی از خود نشان داد، به طوری که خرج تحصیل اکثر دانش آموزان و هزینه ي اجاره مدرسه دخترانه را از بدو تاسیس به عهده گرفتند تا مدارس دایر بماند. ایشان برای ترویج خط نستعلیق ، نسخ و شکسته کلاس های رايگان برگزار می کرد .

در سال 41 برای ادامه تحصیل فرزندان خود به شیراز منتقل شد و چندین سال در مدارس امیر کبیر و دنیای کودک و یکی دیگر از مدارس دخترانه شیراز به تدریس و تعلیم خط مشغول شد .

ایشان پس از 40 سال خدمت به فرهنگ و آموزش این منطقه در سال 58 در شیراز به مقام بازنشستگی نایل گردید .

ایشان از سنین کودکی به سرودن اشعاری در قالب های غزل ، دو بیتی ، رباعی و ... پرداختند و در اشعار خویش « انور » تخلص می نمود . و سرانجام در 5 اسفند ماه سال 82 به رحمت ایزدی پیوست .

اهل دوغ هستید یا نوشابه؟

شما تشنگی تان را با نوشابه برطرف می كنید یا با یك لیوان دوغ خنك !

دوست عزیز، شما از دسته دوغی ها هستید یا نوشابه ای ها!؟ منظورم این است كه وقتی حسابی تشنه اید یا زمانی كه غذایی میل می كنید تمایل دارید دوغ مصرف كنید یا نوشابه؟ آیا از خواص هر كدام خبر دارید؟

نوشابه یكی از پرطرفدارترین نوشیدنی های دنیاست و مصرف آن هر روز بیشتر می شود. حتی كودكان هم مقدار زیادی نوشابه مصرف می كنند و نوجوانان و جوانان در تمام دنیا، میل و رغبت زیادی به مصرف آن نشان می دهند. ولی آیا این سؤال در ذهنتان پیش آمده است كه؛ این نوشیدنی چقدر مفید است یا چقدر ضرر دارد؟ مصرف این میزانقند و كالری موجود در آن ومصرف  كافئین، بدون وجود هیچ گونه مواد مغذی در نوشابه چه اثری بر بدن شما دارد؟

اثر نوشابه بر چاقی نوجوانان

تحقیقات اخیر حاكی از اثر مستقیم نوشابه بر افزایش درصد چاقی در كودكان و نوجوانان است. یك بررسی 2 ساله نشان داد كودكان 12 ساله ای كه بطور مرتب نوشابه مصرف می كنند، 6/1 برابر، بیشتر در معرض ابتلا به چاقی هستند و چاقی در این سن به احتمال زیاد به چاقی در بزرگسالی می انجامد.

افرادی كه به طور مرتب نوشابه مصرف می كنند، به طور متوسط روزانه 7 قاشق مرباخوری شكر از این طریق دریافت می كنند كه این میزان شكر هم كالری بالایی دارد و هم بر سلامت دندان ها اثر مخرب دارد.

اثر نوشابه بر استخوان ها

یكی از اجزاي اصلی نوشابه اسید فسفریك است .  PHاسیدیته اغلب نوشابه ها 8/2 است كه نشان می دهد نوشابه ماده ای بسیار اسیدی است. بدن ما بطور طبیعی كمی حالت قلیایی دارد و مصرف ماده ای كه شدیداً اسیدی باشد، اثرات سوئی بر سلامت بدن دارد و تعادل بدن را به هم می زند. اثر دیگر اسید فسفریك دفع كلسیم از استخوان ها است كه احتمال بروز پوكی استخوان را افزایش می دهد.

تحقیقات اخیری كه در مورد دختران نوجوان صورت گرفته، نشان داده با مصرف بیشتر نوشابه ، این گروه به میزان بالاتری  در معرض شكستگی استخوان هستند، در صورتی كه شركت های تولیدكننده نوشابه، به دلیل حفظ منافع خود این مسأله را رد می كنند.

حتی مصرف یك یا دو بطری نوشابه در روز در سنین نوجوانی خطرزا است و آمار نشان می دهد با افزایش مصرف نوشابه، مصرف شیر و لبنیات كاهش می یابد و این هم یكی از دلایل اصلی تأثیر مصرف نوشابه بر كاهش سلامت استخوان ها است.

دوغ به جای نوشابه

 یك نوشیدنی لبنی مناسب كه می تواند جای نوشابه را در سبد غذایی تمام ما ایرانی ها بگیرددوغ است. یك نوشیدنی سالم و مفید كه تأمین كننده یك چهارم نیاز روزانه به كلسیم و حاوی ویتامین هایB2 وB6 و B12است. از این رو دقیقاً برعكس نوشابه، قوی كننده استخوان ها است.

دوغ علاوه بر مزایای تغذیه ای، حاوی باكتری های مفیدی است كه اثرات زیادی بر سلامت دستگاه گوارش دارند. اگر بطور مرتب دوغ مصرف كنید، باكتری های مفید استرپتوكوكوس، ترموفیلوس و لاكتوباسیلوس بولگارس موجود در آن، در دستگاه گوارش شما لانه می گزینند و اثرات بسیار مفیدی بر سلامت دستگاه گوارش شما خواهند داشت . همچنین موجب عدم رشد ارگانیسم های مضرمی شوند.

حالا جواب این سئوال چیست: شما تشنگی تان را با چه رفع می كنید؛ نوشابه یا یك لیوان دوغ خنك؟

« دوست عزیز بهتر است قبل از آنكه تصمیم بگیریم چیزی را بخوریم، كمی هم به كیفیت آن و اثرش بر سلامتی بدنمان بیاندیشیم »